
Fuck, fuck, FUCK. 5 minuten! VIJF!
Wie verzint dit?
Één koffer! ÉÉN? Wie denken ze wel niet wie ik ben? Ik heb al drie koffers nodig als ik een afspraak heb van een uur!
Shit.
Alleen het noodzakelijke dus.
Dat lijkt me logisch.
Ik kan niet meer nadenken. Wat is noodzakelijk? Wat is noodzakelijk als je gewend bent overal heen te reizen met al je spullen? Ik heb geen idee.
Ik kom hier toch nog terug? Of niet? Is dat wat hij bedoelde met snel weg hier? Met 5 minuten en pak alleen wat je nodig hebt? Zei hij nodig hebt? Ik weet het niet meer. Misschien zei hij inderdaad niet nodig, maar wat je belangrijk vind. Ik grom. Ik wil gillen, maar ik hou me in. Ik adem diep in en uit. Goed. Laten we maar van het slechtste uitgaan. Ik kom hier niet meer terug. Wat zou ik nog willen hebben uit dit huis? Ik kijk om me heen. Ik sta in mijn slaapkamer. In mijn blinde paniek was ik vanuit de hal, de trap op, naar mijn inloopkast gerend. Blijkbaar was kleding onbewust gekoppeld aan noodzakelijk in mijn hoofd. Maar dat slaat natuurlijk nergens op. Kleding kun je overal kopen. Zeker als je genoeg geld hebt. En ik heb genoeg geld. Meer dan genoeg.
Langzaam draai ik me om loop mijn kamer uit. Ik loop langzaam trede voor trede naar beneden. Het is een mooie trap waarop ik loop. Een mooie trap in een prachtige, lichte en grote hal. Zo’n mooie grote hal als protserige entree voor een gigantisch grote, moderne villa. Van alle gemakken voorzien. Heerlijk om in te verblijven, alles heeft het, werkelijk alles. Een mooie, moderne keuken met alle nieuwste apparatuur, een gigantische woonkamer, een grote eetkamer met boven de tafel een peperdure kristallen Italiaanse kroonluchter. Een bioscoopruimte, binnen- en buitenzwembad, een tennisveld, een manage voor de paarden. Het heeft alles om een heerlijke ontspannen tijd te hebben, maar het mist een ziel. Als ik onderaan de trap sta, weet ik wat ik mee wil nemen. Ik loop naar de voordeur en net voor ik naar buiten loop kijk ik nog een laatste keer achterom. Ik. Ik ben genoeg. Ik stap naar buiten en trek de deur met een klap achter me dicht.
Log in om te reageren
Hallo Judith, Hartelijk welkom en gefeliciteerd met je eerste verhaal. Alles wat hieronder staat komt voort uit mijn idee van 'goed schrijven'. Kijk wat je aanspreekt en vergeet de rest. In je verhaal maakt de hoofdpersoon een ontwikkeling door: hij of zij komt tot het inzicht dat materie onderg...
Welkom Judith! een prachtige binnenkomer, het leest erg vlot en de realisatie is best knap. Ergens mis ik nog wat er juist gebeurd - maar dat hoeft helemaal niet. 🔥 ZGG · Zeer graag gelezen
Leuke opening. Het deed me klikken op je gebruikersnaam om te kijken wie deze schrijver is en of er meer verhalen zijn. Na de 'shit' had de rest eenzelfde goede en vlotte schrijfstijl. Maar, ik vindt het einde een beetje vluchtig en het verwaterd tot het cliché: “Ik ben genoeg.” Die realisatie k...
Dit is mijn allereerste verhaal hier :) Ik vind je terugkoppeling interessant. Mijn insteek van deze persoon om geen enkele koffer mee te nemen, zit hem in de arrogantie (alles is te koop en ik heb meer dan genoeg) en de missende ziel van het huis (niets van echte waarde is aanwezig). Een realisati...
Ik zie nu in hoe je plot is bedoeld. Wanneer die persoon besluit uit arrogantie tot 'ik ben genoeg' dan is het inderdaad niet meer cliché maar bespot je het. Hetgene dat jij benoemd komt eigenlijk maar één keer voor met de kleren: “Blijkbaar was kleding onbewust gekoppeld aan noodzakelijk in mijn ...
Interessante insteek van de opdracht! Als ik een klein zeurtje mag toevoegen, zou ik het herhalen van woorden achter elkaar voorkomen, zoals "mooie trap" en "grote hal". Ik heb het graag gelezen :)
Hoi Judith, Fijn debuut hier. Er is al veel inhoudelijk commentaar geleverd, daar sluit ik me grotendeels bij aan. Verder graag gelezen! Ga lekker door met schrijven, hopelijk plaats je binnenkort meer!
Dank! Ik vermoed dat er nog wel wat volgt...